Tuğçe Çamsarı

Yayında olmak yaşamaktır. Gerisi ise sadece beklemek..

Hakkında


Beklenenden 20 gün geç ve beliren diş yerlerim, fıldır fıldır dönen gözlerim ve simsiyah saçlarımla hayata çeyrek hazırlıklı olarak bir yaz sabahı doğuyorum. Şimdiki görümümden uzak bir şekille, şişman ama şimdikiyle aynı olan yaramazlıklarla dolu bir bebeklik ve çocukluk geçiriyorum. Derken okul çağım geliyor. Zaten okumaya olan merakım yüzünden biraz da bilinçli ve özgüven dolarak ilk okul hayatına atılıyorum, hem de daha ilk günden elimde sadece 5 tane otobüs bileti, zihnimde eve dönerken bineceğim otobüs numaraları ve biricik ailemin arkamda ve yanımda hissettiğim o müthiş desteğiyle. Git gel içi kitap dolu o ağır çantayla, arkadan o ilk basamakları uçurum gibi yüksek olan ve ayağımın ilk yıllarda yetişemediği için otobüse binmeme yardımcı olan o teyze ve amcaların elleriyle ve güzel arkadaşlıklarla koca bir 5 sene geçiyor. Yolu da hafiften ortalıyorum böylece okumakta. En azından ben öyle sanıyorum.
Yeni başlayan 3 sene yeni bir muhitte, yeni arkadaşlıklarla, garipliklerle geçiyor ve bitiriyorum orta okul çağlarını..Başlıyor değişik bir macera. Atılıyorum bilişim hayatına, teknik lisede okumaya başlamakla. Yoğun, disiplinli, meraklı ve heyecanlı bir 4 sene geçiriyorum. Her geçen gün yeni bir şey öğreniyorum – ki hala bitmedi bu öğrenmeler-
Gelip çatıyor hayattaki ne olayım adına verilen karar aşamaları. Başlarda diyorum ki ben programcı olmam ama çok geçmiyor ki kendi ellerimle Uludağ Üniversitesi Teknik Bilimler Meslek Yüksek Okulu Bilgisayar Programcılığını yazıyorum tercihlerime. İlk tercihimle de giriyorum istediğim yere. Ve gözüme koca gözüken ama bir çırpıda biten bir 2 sene yaşıyorum gene yeni deneyimle. Hem de bana 2 senenin sonunda sunulan birincilikle..
Bitmiyor, ben bi büyük laf daha etmiştim; öğretmen olmam demiştim diyorum, yazıyorum 2. Üniversite olarak Bilişim Teknolojileri Öğretmenliğini ve gidiyorum ilk defa ailemden ve Bursa’ mdan uzağa taa Malatya’ ya. Hayat bu zor geçiyor o yıllar ama neler neler katıyor yaşanmışlıklar. Şimdilerde bile özlediğim arkadaş ortamımı, değerli hocalarımı ve daha bir sürü güzellikleri de alarak gene dereceyle bitirip getiriyorum Bursa’ ya hepsini.
Heyecanlı başlıyor ilk öğretmenlik yıllarım. Güzel bir ortamla, sıcacık karşılamaları ve içten dostluklarını hala esirgemeyen arkadaşlarla öğretmenlik hayatıma başlıyorum Bursa Ali Osman Sönmez Endüstri Meslek Lisesi’ nde. Heyecanım 1 sene sürüyor, alıştım derken 2. Sene geliyorum bir ilköğretim okuluna. Fethiye ilköğretime. Ama mutluyum minik öğrencilerimle ve özellikle hala Bursa’ dayım diye.
Sene çabuk geçiyor öğrencilerimle. Öğretmenliğimi taşıyorum özele yani evime. Özel sektörde de bir sürü işe bulaşıyorum ama heyecanla, yorulmadan, zevkle. Sonra ders verdiğim gazetecilere hazırladığım eğitim notları neden kitap olmasın diyorum başlıyorum yazmaya. Zaman geçiyor, kitap bitiyor. Yayımlanıyor ve tüm Türkiye ‘ ye dağıtılıyor. Bu kitapla da bir ilki başarmanın gururunu yaşıyorum. Ama ben hala çalışıyorum hem de yılmadan gene ilk günkü heyecanımla. Bir de hobilerimi ekliyorum üstüne. Dans ediyorum, fotoğraf çekiyorum, tiyatroyla ilgileniyorum. Hobilerimi yan meslek halinde hala sürüyor bu günlerde.
Bütün bunların sonunda ayaklarımı hala sağlam basıyorum yere. Ve devam ediyorum sesimi duyurmaya. Peki ne mi olacak ilerde? Bilmem, o kadar çok yapacaklarım, o kadar çok hayalim var ki.. Ama en çok istediğim hayatımı hayallerimin ötesine ulaştırmak. O yüzden bitmiyor mücadelem.. Son nefesime kadar, her yerden, her şekliyle.. Destek verenlere teşekkür ediyorum o kadar çoklar ki adlarını saymaya yerim yetmiyor. Ama şansıma şükrediyorum. Yanımda gücüm oldukları için, dostum oldukları için. En önemli teşekkür aileme geliyor. Bana hayat verdikleri, beni okuttukları, bu güne getirdikleri ve bana her şekilde, her zaman inanıp, destek verip yanımda oldukları için.
İşte bu benim kısa hayatım. Uzun şekli hala tamamlanmadı. Nefes aldıkça da devam edecek gibi gözüküyor.. Sevgimle kalın, hoşçakalın..

12 Replies

  1. Bir gün ilk bakışta herkesi tanıyacak 🙂

  2. selam.
    20 sene boyunca geliştirdiğim yazılım kamuya satılmaya başladı.Şimdi yükselme zamanı.
    Bana katılmayı düşünürmüsün?

  3. ramazan bey selam.. konu hakkında daha detaylı bir bilgiye ulaşabilirsem sevinirim. iletisim@tugcecamsari.com adresine mail atarsanız sevinirim bu konu hakkında.

  4. kendisiyle konuşma imkanı buldum çok müstesna nazik bir insan ama üzerine gidince kırıcı olabiliyor söylim fazla üzerine gitmeyin..hoşçakalın tuğçe hanım =)

  5. admin May 2nd 2011

    🙂 teşekkür ederim Kaan Bey..

  6. ayfer mills Eki 1st 2011

    Tugcecigim sen bir harikasin, dilerim basarilarin daha da cok olsun.

    seni cok seven halan ayfer

  7. admin Eki 1st 2011

    halam çok teşekkürler.. bitanesin.. :))

  8. başarılar dilerim..

  9. Hocam sitenizi çok beğendim hayırlı uğurlu olsun.Başarılarınızn devamını dilerim

  10. admin Mar 3rd 2012

    teşekkürler osman hocam 🙂 dönüş vakti gelmedi mi artık? tüm bölüm özledik sizi, bekliyoruz 🙂

  11. Şaban ŞEN Nis 4th 2012

    Öncelikle kitabınız ve yaptığınız güzel işler için sizi tebrik ediyorum. Ali Osman Sönmez’de sadece yarım dönem sizi tanımaya çalıştık. Meğerse sizde ne marifetler varmış hocam. 🙂 Yalnız bu wordpress bizim işlerimizi baltalıyor. 😀 Bir şirkette PHP Developer olarak çalışıyorum wordpress ile yapılan siteler yüzünden bizim harcadığımız zaman ve emek neredeyse hiçe sayılıyor :/

  12. admin Nis 4th 2012

    Şaban teşekkür ederim. Evet sizlerle 1 öğretim yılını beraber geçirebildik sadece ama en güzel zamanlarıydı öğretmenlik yıllarımın. 🙂 Çok sevindim çalıştığın firmaya ve konumuna, tebrik ederim. 🙂 Bizim kodlarla yaptığımız web sitelerle, wordpress’ te yaptığımız sitelerin arasındaki farkı anlatmaya gerek yok. Bu farkı anlamayan da bırak istediğini yaptırsın. Bizim görevimiz alanımızla ilişkili olan her konuya hakim olmak. :)) Sevgiyle..


Leave a Reply


Analytics Plugin created by Web Hosting