Tuğçe Çamsarı

Yayında olmak yaşamaktır. Gerisi ise sadece beklemek..

gecename’ den..

İLK

Hiçbir yalnızın olmadığı kadar yalnız bir dünyanın ücrasındasın. Geçip gitmiş yeryüzünde bir yer işte. Işığın zincirlerine tutuna tutuna gelmişsin. Yalnız o mu? Gözyaşı ipleriyle örülmüş dev sarmaşıklara sarınarak düştün. Anlatılabilir mi ki, anlatılması olanaksız bir yer burası. Sonsuzluk dinleniyor ormanın yapraklarında. Ve sen, zamanın kemiremediği bir öykünün içindesin. Hiç sönmeyecek gibi yanan ateşin başında, en sonsuz gizlerin anlatıldığı o ateşin etrafındasın. Uç uca getirilmiş odunlar, tütün ateşi gibi yanıyor. Umutların eriyip gittiği için mi burada buldun kendini, bir korkunun önünde sürüklenerek mi geldin, bilmiyorsun. Hiç kuşku duymadan bildiğin şu ki, işittiğin öykü, insanın ilk öyküsüydü. Şaşkınsın. Cennet mahmurluğu mu o, gözlerindeki? Yeşilsi ışığın püskürmesi ve sonra usulca ormanın küçük adamlarının ve senin üstüne yağması. Orman taşkın, soluyan, orman emici bir hayvan gibi kucaklamış herkesi. Ormanın içimizde açtığı gözlerle ona bakabiliyorsun. Hangi öyküyü anlatmıştı sana obanın en yaşlısı o küçük, siyah adam? Anımsamalrın başlamadığı kadar eski bir zamanda, ormanın büyük ruhu Cengi, ormanın boşluğunda bir yerde toprağı kazmış ve suyu keşfetmiş. Ama ertesi sabah geldiğinde masmavi ve berrak göl suyunun bulandığını görmüş. Kim kirletiyor bu suyu, diye düşünmüş. Çocuklarını yanına çağırmış, onlara da aynı soruyu sormuş. Onlar da bilmiyormuş. ( Bu esnada, obadaki Baka lar, ellerini çırpmaya, şarkı söylemeye başlamıştı: Alende a kuka alende! Alende a kuka alende!) Cengi ve çocukları gece uyumuş. Ertesi gün Cengi ve çocukları, gidiyormuş gibi yapıp bulanık gölün kenarına saklanmışlar. ( Yine şarkılar başladı. Alende a kuka alende!) Ve bir kaplumbağanın ağır ağır geldiğini, suya girdiğini, şapırdattığını, suyun dibinden kaldırdığı topraklarla gölü bulandırdığını hep birlikte görmüşler. Büyük ruh demiş ki kaplumbağaya: Demek suyumu sen kirletiyorsun. Ceza olarak hayatın boyunca suda kalacaksın! Milyon yıldır değişmeden yaşayan ormanın küçük insanları, yaşamın başlangıcına tanıklık etmiş olmalıydılar.

K: Ö.Yüksek

Related posts:

Yeni Google Analytics..
İnsanları da bulmak istediğiniz gibi bırakınız..
Hayat kısa sen daha hâlâ..

Etiketler:, , , , , ,

Posted in Sevdiğim Alıntılar by admin on Nisan 17th, 2011 at 21:13.

Add a comment

No Replies

Feel free to leave a reply using the form below!


Leave a Reply


Analytics Plugin created by Web Hosting